Wielki Czwartek

Słowo na dziś:
I. Z Księgi Wyjścia – Wj 12, 1-8. 11-14
II. Z Pierwszego Listu Świętego Pawła Ap. do Koryntian – 1 Kor 11, 23-26
III. Z Ewangelii św. Jana – J 13, 1-15

I czytanie mówi o tym jak lud Izraela celebrował Paschę wyjścia z Egiptu. W jej centrum znajduje się „Baranek bez skazy, samiec, jednoroczny”. To obraz Baranka, którego przewidział dla nas Bóg. Izaak, figura Jezusa Chrystusa, niosą jak Jezus krzyż, drwa na ofiarę, pytał: „Oto ogień i drwa, a gdzież jest jagnię na całopalenie?”. „Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój” odpowiedział Abraham. I przewidział. „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”.

To w Chrystusie wypełnia się Pascha. W Jego krwi przelanej za nasze grzechy jest nasze zbawienie. „Będziecie go strzec aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy zabije go całe zgromadzenie Izraela o zmierzchu. I wezmą krew baranka, i pokropią nią odrzwia i progi domu, w którym będą go spożywać”.

Ojcowie Kościoła porównywali ten gest pokropienia odrzwi domu, do spożywania krwi Chrystusa podczas Eucharystii, znacząc nią w ten sposób wargi i usta, uważane za odrzwia człowieka. „Tej samej nocy spożyją mięso pieczone w ogniu, i chleby przaśne będą spożywali z gorzkimi ziołami”. Oprócz Baranka spożywano także gorzkie zioła, symbolizujące gorycz niewoli i chleby przaśne, chleby bez zakwasu, który symbolizował grzechy pompujące pychę człowieka, chleby pośpiechu, które nie miały czasu wzrosnąć, bo w pośpiechu zbawiał Pan.

Ten pośpiech podkreślała gotowość do wyjścia: „Tak zaś spożywać go będziecie: biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana. Tej nocy przejdę przez Egipt”. Każdy z nas ma swój Egipt i swoje niewole. Najgorszą rzeczą jest przyzwyczaić się do niego. Biblia opisuje Egipt słowem „Micraim”, czyli „ucisk”. Właśnie w ten ucisk wszedł Chrystus. Symboliczny jest fakt że Jego męka rozpoczyna się w ogrodzie „Gat Szemanim”, czyli dosłownie „tłoczni oliwek”. Wszedł w ucisk. Pocił się krwawym potem.

Pascha w sposób sakramentalny dokonuje się w Eucharystii: „Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy, połamał i rzekł: To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę! Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!”. W swoim Ciele przełamał moją i twoją niewolę i czyni to ciągle na nowo a przez swoją Krew wprowadza nas już teraz w to Nowe Przymierze, które jest życiem wiecznym. Słowo zikkaron (pamiątka) odwrotnie niż to rozumiemy nie oznacza wspomnienia jakiegoś faktu z przeszłości ale jego aktualizację dzisiaj. „Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie”.

Ewangelia skupia się na tym co jest centrum naszej tajemnicy zbawienia. Jest nią Miłość w wymiarze krzyża, darmowa Miłość Boga do grzesznika, Miłość wieczna, Miłość potężniejsza niż śmierć. „Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował”. To ta miłość poprowadziła Go do kenozy, do całkowitego ogołocenia samego siebie, kiedy „przyjąwszy postać sługi stał się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej”.

Ta kenoza jest tu wyrażona złożeniem szat i postawą służebną: „wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany”. Czy rozumiemy co nam uczynił? Wielokrotnie doświadczyłem tego że Chrystus pochylał się z ogromną czułością i cierpliwością nad moją biedą, nad tym co u mnie najbrudniejsze, najmniej szlachetne.

On umywał nogi nawet temu, który miał Go zdradzić. „Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem”. To brzmi zupełnie jak: „Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłować”. Kiedy doświadczamy Jego miłości i otrzymujemy Jego Ducha jako owoc tajemnicy paschalnej, właśnie to ma moc się w nas dokonać!